Vredevorst, een eenakter

Idee en tekst: Marja Liefaard
Regie: Dominique Mol

In de afgelopen jaren op diverse locaties gespeeld door Rineke Jansen Manenschijn en Eva Jansen Manenschijn
Het stuk kreeg op het eenakterfestival in Rotterdam twee nominaties:
Beste stuk en  Eva Jansen Manenschijn – beste actrice

Uit het juryrapport:
Mart -Jan Zegers (dramaturg):In dit geval gaat het om de (overdreven) angst voor de radicalisering van onze samenleving, veroorzaakt door terreuraanslagen en extreme polemieken. De plot rondom een angstige moeder die door het doorseinen van vredestichtende speeches naar onze regeringsleiders en staatshoofden is buitengewoon slim en levert menige geestige kwinkslag op. Ook dit gegeven zijn weerslag te geven in de verhouding die de moeder met haar opgroeiende dochter heeft, is zeer goed en levert mooie maar ook heftige dramatische scènes op
Gerda Roest: Prima en een nominatie als beste stuk waard! Een moeder en een dochter (..) Met veel ‘respect’ erin, het woord wat een stootkussen geworden is. Fraai gezegd door schrijfster Marja Liefaard. Zo ook ‘de hele wereld is een no go area voor jou’!  Zware teksten die het verhaal verder helpen, worden afgewisseld met hele gewone gesprekjes over bijvoorbeeld eten en een wijntje. Heerlijk, een modern verhaal met een laptop, mobiele telefoons en een webcam.

Fragment uit Vredevorst

Setting
Huiskamer met open keuken van een etagewoning in een oud herenhuis. De avond valt. Om de 3 -5 minuten dringt het gedender van een passerende trein de kamer binnen. De kamer is schaars verlicht: twee schemerlampen en de lichtjes in de kerstboom. In de hoek van de kamer staat de t.v. aan. Er is alleen wat geflikker zichtbaar. Op de achtergrond horen we de stem van een t.v. commentator: het is een actualiteitenprogramma dat in december gewoontegetrouw terugblikt op de meest enerverende gebeurtenissen van het afgelopen jaar; soms wordt er een relatie gelegd met schokkende gebeurtenissen uit voorgaande jaren. Alleen in de stiltes is het commentaar (min of meer)  verstaanbaar. Op de eettafel liggen stapels papieren: de werkplek van Hanna.

Scène I

Hanna: (telefoon)
Kan David niet met je meefietsen als jullie klaar zijn met die presentatie? Nee natuurlijk is het geen middernacht, maar donker is donker. Je weet hoe ik daar over denk, Bee. Ik zit ook nog met de kerstboom. Nee, dat vertel ik je straks wel.                                                           (TREIN dendert langs)

Nee. Ik ben nog aan het werk. Goed. Tot straks lieverd.

Hanna:           (streept driftig een paar zinnen door).
Nee, nee, nee! Die Nederlandse identiteit, dat ligt veel te gevoelig. Gooi er liever iets over de tolerantie van de Nederlanders in.

Hanna:           (schrijft)
Aanbeveling voor JP, zoek je argumenten in historische motieven. Noem de Nederlandse identiteit niet. Spreek liever over de vaderlandse wortels. Iets in de trant van tolerante wortels zijn buigzaam.

Misschien toch niet zo’n goed beeld. Buigzame wortels zijn vast niet zo stevig.

Hanna:
Maar hou in godsnaam je mond over de VOC! Luister liever naar onze vorstin: Het koningshuis en de regering kunnen niet voorzichtig genoeg zijn in hun publieke uitingen.
 
Hanna:     (Weer wat nijdige krassen)   
Altijd weer die clichés. Respect. Is er nou geen ander woord?

Hanna:
Nee, het is te riskant. Veel te riskant.

(Hanna pakt dozen uit de kast en begint één voor één de kerstballen uit de boom te halen. Bee komt binnen)

Bee:                Wat doe JIJ nou?

Hanna:           Ha lieverd. Ben je daar al? Hoe was het op school?

Bee:                Mam? Wat ben je aan het doen?

Hanna:           Hij kan niet blijven, Bee. Het is te riskant.       

Bee:                Te riskant? Wat?

Hanna:           De kerstboom.

Bee:                 

De kerstboom?!! Jezus, mam, waar heb je het over? Je gaat me toch niet vertellen dat je nu ook al   bang bent voor de kerstboom.

Hanna:           Je begrijpt het niet.

Bee:                O, ik begrijp het heel goed.

Hanna:           Beate!! Je snapt het niet. Het symbool! De kerstboom is een gevaarlijk symbool.

Bee:                Juist! Dat is precies wat ik bedoel. We kunnen beter maar niets meer vieren.

(Hanna laat bal vallen)

Bee:                Dat was mijn lievelingsbal.

Hanna:           Sorry, liefje. Sorry. Het ging per ongeluk.

Bee:
Het was de mooiste. En de grootste. Met een huisje van poedersuiker. Tenminste dat dacht ik toen ik vier was. Weet je nog?
Ik likte eraan. Bleken het van die klote glaskorreltjes te zijn. Mijn tong bloedde als een rund.
Die scherven bewaar ik.

Je hebt mijn laatste aandenken aan papa kapot gemaakt.

Hanna:           Nee, nee.  Dat is niet eerlijk. Je vader ..

Bee:                 NEE

Hanna:            De kerstboom moet echt weg, meisje.

Bee:                 Waarom? Hebben we eindelijk weer eens een kerstboom!

Hanna:           Misschien laait het weer op.

Bee:
Mam! We leven in de 21e eeuw hoor. Het zijn geen echte kaarsjes, hoor. Die boom vliegt heus niet in de fik.

Hanna:           De discussie! Ik heb het over de discussie.

Bee:                Maaaam

Hanna:
Ja, ja, ja. Maar je kunt beter maar niemand tegen de haren instrijken. Het is helemaal niet verkeerd om je bewust te blijven van gevoeligheden die het diepste in mensen kunnen raken. (geparafraseerd citaat kersttoespraak Beatrix.)

Bee:                Is het weer zo ver, mam?

Bee:                Ben je weer zo’n gezellige kerstboodschap voor Bea aan het schrijven?

Hanna:
Doe niet zo flauw, Bee. Onze vorstin schrijft haar kersttoespraak zelf. Dat heb ik je al honderd keer verteld.

Bee:                Ja hoor. Geloof je het zelf?

Bee:                (geaffecteerde toon)
Elkaar ontzien is niet laf maar een teken van beschaving. (citaat Beatrix kerst 2006)  Het hadden jouw woorden kunnen zijn. Het ZIJN jouw woorden.
Kerstballen in de kast en de kerstboom op de brandstapel. Zoiets mam? Is dat elkaar ontzien? Bedoel je dat met beschaving?

Hanna:           (wijst naar kranten.) En dit dan?

Hanna:           (schreeuwt) Kijk, kijk dan. Is dit wat je wilt?                          TREIN

Heel de tekst ontvangen? Mail naar: info@anotherstory.nl

Deel deze tekst:
Facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail

Comments